กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน ภาษาไทย ม.1

📕 วรรณคดีวิจักษ์ ม.1อาหารไทยในวรรณคดี

พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2

ชมอาหารคาวหวานไปพร้อมกับชมฝีมือผู้ปรุง

ข้อมูลเรื่อง

บทเห่ที่ชมอาหารไทยอย่างไพเราะ

ลักษณะคำประพันธ์

กาพย์ห่อโคลง = กาพย์ยานี 11 ตามด้วยโคลงสี่สุภาพ

ที่มีเนื้อความเดียวกัน

เครื่องคาว

มัสมั่น ยำใหญ่ ตับเหล็กลวก หมูแนม ก้อยกุ้ง

"มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่ารสร้อนแรง"

ตัวอย่างถอดความ "มัสมั่นแกงแก้วตา"

มัสมั่น = แกงที่ปรุงอย่างดี

แก้วตา = ผู้เป็นที่รัก (หมายถึงผู้ปรุง)

หอมยี่หร่า รสร้อนแรง = กลิ่นเครื่องเทศเข้มข้น

เครื่องหวาน

ข้าวเหนียวสังขยา ทองหยิบ ฝอยทอง ซ่าหริ่ม

ชมสีสัน รสชาติ และความประณีต

ชมอาหาร = ชมคน

กวีชมอาหารเพื่อชมฝีมือและความงามของผู้ปรุง

เป็นการเล่นคำและเปรียบเทียบอย่างแนบเนียน

กลวิธีทางวรรณศิลป์

ชมอาหารได้ไพเราะ ด้วยหลายกลวิธี

คุณค่าด้านสังคม

เห็นภูมิปัญญาอาหารไทยสมัยต้นรัตนโกสินทร์

ทั้งอาหารไทยแท้และอาหารที่รับจากต่างชาติ

ตัวอย่างอาหารไทยกับอาหารต่างชาติ

มัสมั่น ได้รับอิทธิพลจากอาหารของชาวมุสลิม

แสดงว่าไทยรับวัฒนธรรมอื่นมาปรับใช้

จนกลายเป็นอาหารไทยที่ขึ้นชื่อ

ระวัง!กาพย์ห่อโคลง ไม่ใช่กาพย์อย่างเดียว

ต้องมีกาพย์ยานี 11

แล้วตามด้วยโคลงสี่สุภาพ ที่มีความหมายเดียวกัน

สรุปสรุป

กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน: ร.2 · กาพย์ห่อโคลง · ชมอาหาร=ชมผู้ปรุง

เคล็ดลับจำ: "มัสมั่น ยำใหญ่ หมูแนม · สังขยา ทองหยิบ ฝอยทอง"