รำวงมาตรฐานและระบำ ศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ ม.2

รำวงมาตรฐาน มาจากไหน?

ราว พ.ศ. 2487 รัฐบาลส่งเสริมให้ปรับปรุงรำโทน

จนเป็นรำวงมาตรฐาน 10 เพลง

จากรำโทนสู่รำวงมาตรฐาน

รำโทน: ชาวบ้านรำเป็นวงตามเสียงโทน

รัฐบาลสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ให้กรมศิลปากรปรับปรุง

กำหนดเพลง ท่ารำ และการแต่งกายให้เป็นแบบแผน

รำวงมาตรฐาน เพลง 1–6

แต่ละเพลงมีท่ารำประจำ

วิธีรำวง

ชาย–หญิงรำเป็นคู่ เคลื่อนเป็นวงกลม

เดินทวนเข็มนาฬิกา ก้าวเท้าตามจังหวะเพลง

รักษาระยะห่างคู่หน้า ไม่แซงกัน

ระบำคืออะไร?

ระบำ: ผู้แสดงหลายคน รำพร้อมกันเป็นหมู่

เน้นความงามของท่ารำ แถว และเครื่องแต่งกาย

ไม่ดำเนินเรื่องเหมือนละคร

ระบำมาตรฐานและระบำโบราณคดี

ระบำมาตรฐาน: ท่ารำแบบแผน เช่น ระบำสี่บท ระบำดาวดึงส์

ระบำโบราณคดี: กรมศิลปากรสร้างจากหลักฐานโบราณสถาน

มี 5 ชุด: ทวารวดี ศรีวิชัย ลพบุรี เชียงแสน สุโขทัย

ตัวอย่างตีความชื่อท่า “ชักแป้งผัดหน้า”

อยู่ในเพลง “ชาวไทย” (เพลงที่ 2)

ท่าเลียนแบบการผัดแป้งแต่งหน้าให้งาม

ชื่อท่าส่วนใหญ่มาจากธรรมชาติและชีวิตประจำวัน

ตัวอย่างจัดรำวงในงานโรงเรียน 4 คู่

เลือกเพลง เช่น งามแสงเดือน + ชาวไทย

จับคู่ชาย–หญิง ยืนเป็นวงกลม

ซ้อมท่าประจำเพลง แล้วเดินวงทวนเข็มนาฬิกา

ระวัง!สอดสร้อยมาลา vs สอดสร้อยมาลาแปลง

สอดสร้อยมาลา = เพลงที่ 1 งามแสงเดือน

สอดสร้อยมาลาแปลง = เพลงที่ 4 คืนเดือนหงาย

และจำไว้ว่า “ระบำ” ไม่มีการดำเนินเรื่อง

สรุปสรุป

เคล็ดลับจำง่าย: รำวงมาตรฐาน 10 เพลง (เริ่มราว พ.ศ. 2487) / รำเป็นคู่ วงทวนเข็มนาฬิกา / ระบำ = รำหมู่ ไม่เล่าเรื่อง / ระบำโบราณคดี 5 ชุด