บทเสภาสามัคคีเสวก ภาษาไทย ม.2

📕 วรรณคดีวิจักษ์ ม.2ศิลปะและความสามัคคี

พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6 แต่งเป็นกลอนเสภา

ตอน วิศวกรรมา และ สามัคคีเสวก

ความเป็นมา

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ทรงพระราชนิพนธ์

แต่งเป็นกลอนเสภา สำหรับขับร้องประกอบดนตรี

บทเรียนมี 2 ตอน: วิศวกรรมา และ สามัคคีเสวก

วิศวกรรมา

ยกย่องช่างและศิลปะ ว่าเป็นเครื่องแสดงความเจริญของชาติ

บ้านเมืองที่ไม่มีศิลปะเปรียบเหมือนขาดสิ่งชูใจ

ทำไมชื่อ "วิศวกรรมา"

มาจาก พระวิศวกรรม เทพแห่งการช่าง

ตอนนี้ยกย่องช่างและศิลปิน ว่าเป็นผู้สร้างความงาม

ชาติที่มีศิลปะงดงาม แสดงว่าบ้านเมืองเจริญ

สามัคคีเสวก

เสวก = ข้าราชการ ผู้รับใช้

สอนให้ข้าราชการสามัคคี ไม่อิจฉา

ทำงานเพื่อส่วนรวม ซื่อตรงต่อหน้าที่

หัวใจของ "สามัคคีเสวก"

ข้าราชการแต่ละคนทำงานต่างหน้าที่

แต่ต้องร่วมมือกันเพื่อบ้านเมือง

ความริษยาและแตกแยกทำให้งานส่วนรวมพัง

กลอนเสภา

กลอนเสภาใช้ขับเสภา ให้จังหวะด้วยกรับ

สัมผัสแบบเดียวกับกลอนสุภาพ

แต่จำนวนคำในวรรคยืดหยุ่น ราว 7–9 คำ ให้ขับได้ตามจังหวะ

คุณค่าของเรื่อง

ภาษา: เรียบง่าย ฟังเข้าใจ เปรียบเทียบชัด

สังคม: ปลูกฝังความสามัคคี ความรับผิดชอบต่อหน้าที่

วัฒนธรรม: ให้คุณค่ากับงานศิลปะและช่างไทย

ตัวอย่างเทียบสองตอน

สองตอนพูดถึงคนต่างกลุ่ม แต่เป้าหมายเดียวกัน คือความเจริญของชาติ

ตัวอย่างนำข้อคิดไปใช้

ทำงานกลุ่ม: รู้หน้าที่ ช่วยกัน ไม่แบ่งพวก

ชื่นชมงานศิลปะและผู้สร้างสรรค์

ระวัง!"เสวก" ไม่ใช่ "เสวย"

เสวก = ข้าราชการ ผู้รับใช้ราชการ

เสวย = กิน (ราชาศัพท์)

สะกดต่างกันนิดเดียว ความหมายคนละเรื่อง

สรุปสรุป

ร.6 · กลอนเสภา · 2 ตอน

วิศวกรรมา = ยกย่องช่างและศิลปะ · สามัคคีเสวก = ข้าราชการสามัคคีกัน

เคล็ดลับ: "ช่างสร้างความงาม ข้าราชการสร้างความสามัคคี"