ภาษาไทยมาตรฐานกับภาษาถิ่น ภาษาไทย ป.5

🗣️ บทเรียนภาษาไทย ประถมศึกษาปีที่ 5 · หน่วย: ภาษาถิ่นและภาษาต่างประเทศ · ตัวชี้วัด ท 4.1 ป.5/3, ท 4.1 ป.5/5

เนื้อหาบทเรียน: ภาษาไทยมาตรฐานกับภาษาถิ่น

คำว่า "พูด"

เหนือว่า อู้ อีสานว่า เว้า ใต้ว่า แหลง

ภาษาไทยกลางที่ใช้เป็นภาษาราชการ

ใช้ในหนังสือ ข่าว และโรงเรียน

คนทุกภาคเข้าใจตรงกัน

ภาษาที่ใช้พูดกันในแต่ละท้องถิ่น

แบ่งหลัก ๆ เป็น ถิ่นเหนือ ถิ่นอีสาน ถิ่นใต้ ถิ่นกลาง

เป็นมรดกที่ควรภูมิใจ

ภาษาถิ่นต่างจากภาษามาตรฐาน 2 อย่าง

แต่ละภาคใช้คำต่างกัน

ผลไม้เดียวกัน เรียกต่างกัน

เหนือ: ลำขนาด

อีสาน: แซ่บหลาย

ใต้: หรอยจังหู

คุยกับคนบ้านเดียวกัน ใช้ภาษาถิ่นได้

เขียนงาน พูดหน้าชั้น ใช้ภาษามาตรฐาน

ภาษาถิ่นถูกต้องในท้องถิ่นของตน

แต่งานเขียนทางการ ต้องใช้ภาษามาตรฐาน

และไม่ควรล้อเลียนสำเนียงของใคร

ภาษามาตรฐาน = ใช้ทางการ ทุกภาคเข้าใจ

ภาษาถิ่น = ภาษาประจำท้องถิ่น ต่างกันที่คำและสำเนียง

เคล็ดลับ: อู้-เว้า-แหลง = พูด

จริงหรือไม่: ภาษาถิ่นเป็นภาษาที่ผิด ไม่ควรใช้
ดูเฉลย
ตอบ: ไม่จริง — ภาษาถิ่นเป็นมรดกทางวัฒนธรรม ใช้ได้ในโอกาสที่เหมาะสม
จริงหรือไม่: คนต่างภาคพูดภาษาถิ่นต่างกัน แต่ใช้ภาษาไทยมาตรฐานสื่อสารกันได้
ดูเฉลย
ตอบ: จริง — ภาษามาตรฐานเป็นภาษากลางที่ทุกภาคเข้าใจ

อยากฝึกต่อ? เล่นเกมแบบฝึกหัดบทนี้ ได้คะแนนและดาวทันที

บทนี้อยู่ใน ภาษาไทย ป.5 หน่วย “ภาษาถิ่นและภาษาต่างประเทศ” · ครูและผู้ปกครองพิมพ์ใบงานได้ฟรี